Selecteer een pagina

Het leven is niet langer wat je er van had verwacht | Je hoort de stemmen schreeuwen in het zwijgen van de nacht |Alles wat zo goed ging gaat opeens niet meer zo goed | Je vraagt je stiekem af wat je met jezelf moet | Zelfs je lieve lach is zomaar ook niet langer echt | Waar je nooit bij nadacht wordt een radeloos gevecht | Je dromen zijn vervlogen met het vliegen van de tijd |Je zoekt vergeefs naar woorden en je hebt alleen maar spijt |Sla je vleugels uit, de berg gaat niet opzij | Sla je vleugels uit en kijk niet om naar mij | Het is verdergaan of kruipen | zwemmen of verzuipen | en die woeste oceaan | is niet groter dan een traan | Sla je vleugels uit | Ik kan het haast niet aanzien wat je met je zelf doet | `t Is niet langer menselijk wat je van jezelf moet | Jij bent zoveel mooier dan die muren om je hart | En dat doolhof van gedachten dat je met liefde verwart | Waarom zou je blijven als het hier niet langer gaat |  Je hebt zoveel te geven en het is nog niet te laat | Waarom denk je dat die vogels naar het zuiden gaan | Je hoeft alleen nog maar je vleugels uit te slaan | Sla je vleugels uit, de berg gaat niet opzij| Sla je vleugels uit en kijk niet om naar mij | Het is verdergaan of kruipen | zwemmen of verzuipen | en die woeste oceaan | is niet groter dan een traan
Sla je vleugels uit
Sla je vleugels uit

muziek: Bart Wolvekamp Tekst: Max Douw